Μικρός που είναι ο κόσμος!(1984)

David LodgeΒασίλης ΤομανάςΣώτη Τριανταφύλλου

Επιστήμονες, ερευνητές και καθηγητές απ' όλα τα πανεπιστήμια διαβάζουν το «Μικρός που είναι ο κόσμος!». Το διαβάζουν γιατί λέει την αλήθεια για τη μικρή διεθνή τους κοινότητα. Και καθώς είναι ένα βιβλίο ακαταμάχητα αστείο, λέει τα πράγματα με τον τρόπο που τα λένε οι μεγάλοι κωμικοί, δηλαδή επεκτείνοντας την αλήθεια μέχρι τα όρια του παράδοξου και του παραληρήματος. Είναι λοιπόν ένα βιβλίο «ρεαλιστικό» που μιλά για τον κόσμο των διανοούμενων που περιφέρονται από συνέδριο σε συνέδριο. Σκηνοθετεί, μέσα στο ημίφως αυτών των απομονωμένων τόπων που λέγονται πανεπιστημιουπόλεις, αιφνίδιες ανατροπές καταστάσεων, γνωριμίες και συναντήσεις, τύχες που διασταυρώνονται πολλαπλά, περιπέτειες που συναντάμε μοναχά στα αναίσχυντα σίριαλ και φωτορομάντζα. Είναι ένα «αληθινό» βιβλίο γιατί, όπως όλοι ξέρουμε, σήμερα η πραγματικότητα ξεπερνάει τη φαντασία. Ο Λοτζ δεν είναι μόνο αστείος, είναι και κακός. Νομίζω πως πρόκειται για έναν απ' τους πιο κακούς ανθρώπους που υπάρχουν. Στο βάθος όμως αυτή είναι η αποστολή του Αφηγητή. Για να μην πολυλογώ, το «Μικρός που είναι ο κόσμος!» είναι ένα από τα πιο διασκεδαστικά και πιο καυστικά βιβλία που εκδόθηκαν στον 20ό αιώνα. Αν είναι απαραίτητο να δώσουμε έναν ορισμό με όρους ιστορίας της λογοτεχνίας, θα έλεγα πως ο Λοτζ επινόησε με το βιβλίο του αυτό το «μυθιστόρημα της ακαδημαϊκής περιπλάνησης». Όπως όλα τα μεγάλα βιβλία δεν προϋποθέτει τη γνώση μιας κοινωνίας: την παρέχει.

[από τον πρόλογο του Ουμπέρτο Έκο]